Pobierowo jest starym lennem. Pozostawało ono w rękach rodziny Kleist dopóki nie zmarł ostatni męski potomek, paź na dworze berlińskim, Ludwik Leopold Georg von Kleist. Stało się to 23 stycznia 1772 r.
Od tego momentu Pobierowo przechodziło z rąk do rąk, wracając na jakiś czas w ręce Kleistów, aż w roku 1789 kupił je niejaki Rickmann, dotychczasowy dzierżawca, za 22 tys. talarów. 1 stycznia 1896 r. Pobierowo sprzedano Robertowi Krause. W jego rękach pozostawało do końca II wojny światowej.
Pobierowo i sąsiadujące wsie utraciły wiele ziemi uprawnej na skutek zasypania piaskiem brzegów morskich.
W roku 1886 miało Pobierowo poza właścicielami ziemskimi, wielu rolników, na początku obecnego wieku tylko trzech.
Oddzielenie chłopów od właścicieli majątku nastąpiło w 1820 roku . Osiedlili się na zachód od majątku i utworzyli gminę Małe Pobierowo, podczas gdy majątek rycerski zachował nazwę Duże Pobierowo.
Pobierowo nie miało kościoła, lecz tylko kaplicę, ale z małą wieżą i dzwonami, zbudowaną przez Ewalda von Kleista w II poł. XVI w., kilka lat przed pierwszym spisem parafialnym. Półtora roku później zaprzestano tam odprawiania mszy. Do Pobierowa zaczął przyjeżdżać pastor Dewitz z Trzęsacza i w owej kaplicy wygłaszał kazania. Duchowny otrzymywał za to 9 guldenów.
Początki turystyki w Pobierowie sięgają 1907 roku, gdy rodzina rolnika Frohreicha założyła hotel "Seeblick". To ten budynek u zbiegu ul. Mickiewicza i ul. Grunwaldzkiej, po solidnej przebudowie służący wypoczynkowi pracowników Uniwersytetu Szczecińskiego.
Wokół hotelu "Seeblick" zaczęły powstawać kolejne domostwa, w dalszej kolejności masarnia i piekarnia. Około 1930 r. właściciel dużego majątku, niejaki Krause, przekazał 300 morgów lasu w Pobierowie berlińskiemu przedsiębiorcy Gervais. Ten podzielił teren w ten sposób, że na jedną morgę przypadały trzy działki budowlane o pow. 800 m kw., zaś 100 m kw. przeznaczono na drogi.
Jak informuje ówczesne ogłoszenie prasowe, cena zakupu jednej działki (800 m kw.) wynosiła 663 reichsmarek. Zasiedlanie następowało szybko dzięki reklamie i uruchomieniu połączenia autobusowego z Berlina. Samochód wyjeżdżał w soboty w południe, wracał w niedzielę w nocy do Berlina. Cena biletu tam i z powrotem wynosiła 12,75 przedwojennych marek.
opracowane na podstawie:
Albert Ulrich von Woedtke, Chronik des Kreises Greifenberg in Hinterpommern , 1990. |
|
Historia Pobierowa